Nie każda wiskozowa sukienka będzie chłodniejsza od poliestrowej. Cienki, luźno tkany poliester potrafi przepuszczać więcej powietrza niż gruba, zbita wiskoza – choć sama wiskoza zwykle lepiej pochłania wilgoć ze skóry. Na lato liczy się nie tylko skład, ale też grubość materiału, jego struktura i krój ubrania. Różnice między tymi włóknami najlepiej widać w trzech sytuacjach: podczas spokojnego spaceru, w zatłoczonym autobusie i na treningu.
Wiskoza a poliester: czym właściwie się różnią?
Wiskoza to włókno celulozowe wytwarzane przemysłowo, najczęściej z surowca drzewnego. Nie jest włóknem naturalnym takim jak len czy bawełna, ale nie należy też do syntetyków. Zwykle dobrze chłonie wilgoć, miękko opada i daje przyjemne odczucie przy skórze. Dlatego często trafia do letnich sukienek, koszul i szerokich spodni.
Poliester jest włóknem syntetycznym, które pochłania bardzo mało wody do swojego wnętrza. Zazwyczaj szybko schnie, jest odporny na zużycie i mniej się gniecie. Sam skład nie mówi jednak, czy ubranie będzie duszne: pod tą samą nazwą kryją się zarówno zwarte tkaniny podszewkowe, jak i lekkie dzianiny sportowe.
Co lepiej sprawdzi się podczas zwykłego letniego dnia?
Wiskoza w sukienkach, koszulach i spodniach
Do codziennego noszenia w upał częściej lepszym wyborem będzie lekka wiskoza. Dobrze pochłania parę wodną i wilgoć, dzięki czemu przy umiarkowanym poceniu skóra nie musi od razu wydawać się mokra. Jej gładka powierzchnia bywa też przyjemniejsza niż szorstki, sztywny materiał.
To nie oznacza, że wiskoza aktywnie chłodzi. Początkowe chłodne odczucie po dotknięciu tkaniny nie jest gwarancją komfortu przez cały dzień. Znaczenie ma to, czy ciepło i wilgoć mogą wydostać się spod ubrania.
Przy intensywnym poceniu pojawia się słabsza strona tego włókna: wiskoza może mocno nasiąknąć, przykleić się do ciała i schnąć wolniej niż lekki poliester. Na jednobarwnych, zwłaszcza średnio ciemnych tkaninach mokre plamy potrafią być wyraźne.
Najwięcej sensu mają więc luźne fasony: sukienka odsunięta od talii, koszula z szerokim rękawem czy spodnie z obszerną nogawką. Obcisła wiskozowa bluzka nie wykorzysta zalet materiału tak dobrze jak przewiewny krój.
Chłonięcie wilgoci i przewiewność to dwie różne cechy. Pierwsza dotyczy kontaktu materiału z wodą, druga – przepływu powietrza przez jego strukturę.
Dlaczego poliester często wygrywa podczas ruchu?
Odzież sportowa działa inaczej niż zwykła bluzka
Na trening, szybki marsz czy rower poliester techniczny często sprawdza się lepiej od wiskozy. Odpowiednio zaprojektowana dzianina może rozprowadzać pot po większej powierzchni i ułatwiać jego odparowanie. Samo włókno pozostaje przy tym mało nasiąkliwe.
Ważne jest określenie „odpowiednio zaprojektowana”. Zwykła poliestrowa koszula nie staje się odzieżą odprowadzającą pot tylko dlatego, że ma taki sam skład jak koszulka biegowa. Liczą się budowa przędzy, struktura dzianiny i ewentualne wykończenie.
W praktyce sportowy poliester zwykle schnie szybciej i po zamoczeniu mniej ciąży niż nasiąkliwa odzież wiskozowa. To przydatne również podczas podróży, gdy ubranie trzeba wyprać wieczorem i ponownie założyć rano.
Jest jednak minus: poliester ma skłonność do zatrzymywania tłustych zabrudzeń i zapachu potu. Nie każda koszulka będzie pachniała nieprzyjemnie po jednym użyciu, ale ten problem występuje częściej niż w wielu materiałach celulozowych. Szybkie suszenie nie zastępuje prania.
Splot, grubość i podszewka potrafią zmienić wynik
Oznaczenie 100% wiskozy nie gwarantuje przewiewności. Ciężka, gęsto tkana sukienka z dopasowaną górą może być mniej komfortowa niż bardzo cienka, luźna bluzka poliestrowa. Podobnie mięsista dzianina wiskozowa zachowuje się inaczej niż lekka tkanina koszulowa.
Przed zakupem warto obejrzeć materiał pod światło i sprawdzić jego grubość oraz luźność struktury. To pomocna wskazówka, choć nie pełny test oddychalności. W przymierzalni dobrze też ocenić, czy ubranie odstaje od skóry i czy po kilku minutach nie robi się pod nim duszno.
Szczególną uwagę warto zwrócić na podszewkę. Przewiewna warstwa zewnętrzna niewiele pomoże, jeśli pod spodem znajduje się druga, zwarta warstwa. Poliestrowa podszewka nie musi automatycznie dyskwalifikować ubrania, ale jej grubość i zasięg mają znaczenie – zwłaszcza gdy pokrywa całe plecy i nogi.
Metkę trzeba czytać do końca. Skład materiału zewnętrznego i skład podszewki mogą opisywać dwa zupełnie różne materiały.
Pielęgnacja i trwałość: tutaj poliester ma przewagę
Poliester zazwyczaj lepiej znosi częste użytkowanie, szybciej schnie i wymaga mniej prasowania. Wiskoza łatwiej się gniecie, a wiele jej odmian po zamoczeniu traci część wytrzymałości. Zależnie od konstrukcji i wykończenia może też skurczyć się lub odkształcić podczas nieodpowiedniego prania.
Instrukcja na metce ma pierwszeństwo przed uniwersalną poradą dotyczącą temperatury. Przy letnich ubraniach szczególnie przydają się jednak trzy zasady:
- Wiskozy nie należy mocno wykręcać ani rozciągać na mokro; ciężkie, mokre ubranie może odkształcić się na wieszaku.
- Do poliestrowej odzieży sportowej zwykle nie zaleca się płynu zmiękczającego, który może pogarszać transport wilgoci.
- Obu materiałom nie służy nadmierne nagrzewanie; suszarka i żelazko powinny być używane zgodnie z oznaczeniami producenta.
Wiskoza czy poliester na lato – co ostatecznie wybrać?
Na codzienne wyjścia w upał warto zacząć od lekkiej wiskozy, najlepiej w luźnym fasonie i bez ciężkiej podszewki. To rozsądny wybór do biura bez ścisłego dress code’u, na spacer czy letnie spotkanie. Trzeba jedynie zaakceptować gniecenie i nieco ostrożniejszą pielęgnację.
Do intensywnego ruchu i szybkiego suszenia lepszy będzie zwykle poliester techniczny. Przy mieszankach nie istnieje jedna idealna proporcja: dodatek poliestru może poprawić trwałość i stabilność wiskozy, ale efekt zależy od całego materiału. Między dwiema podobnymi rzeczami warto wybierać tę lżejszą, luźniejszą i pozbawioną zbędnych warstw – sama atrakcyjna nazwa włókna nie uratuje dusznego ubrania.